Як стала вядома Беларускаму ПЭНу, 12 жніўня 2026 года суд Заводскага раёна Мінска прызнаў «экстрэмісцкімі матэрыяламі» шэсць друкаваныхвыданняў:
- Пётра Рудкоўскі, «Паўстаньне Беларусі» (Вільня: «Інстытут беларусістыкі», 2007) / Кнігарня «Наша Ніва»
- Павал Севярынец, «Пакаленьне Маладога Фронту. Гісторыя моладзі, народжанай у 1970 – 1985 гг.» (Менск, 2004)
- Уладзімір Роўда, «Палітычная сістэма Рэспублікі Беларусь: вучэб. дапам.» (Вільня: ЕГУ, 2011)
- Сяргей Скрабец, «Кошт свабоды, ці Спавядальнасць апазіцыйнага палітыка» (Мінск, 2019) / Серыя «Беларуская турэмная літаратура», вып. 8
- «Быкаў на Свабодзе» («Радыё Свабода», 2004) / «Бібліятэка Свабоды»
- «Ненасілле і Беларусь» (Варшава, 1999)
Пад забарону трапіла ўжо чацвёртая кніга Паўла Севярынца – «Пакаленьне Маладога Фронту. Гісторыя моладзі, народжанай у 1970 – 1985 гг.». Раней у спіс «экстрэмісцкіх матэрыялаў» былі дададзеныя яго кнігі «Каменнае сэрца», «Люблю Беларусь: 200 фэномэнаў нацыянальнай ідэі» і «Беларусалім. Кніга другая. Сэрца сьвятла».
Рэдактарам і ўкладальнікам яшчэ адной забароненай кнігі «Быкаў на Свабодзе» з’яўляецца Сяргей Навумчык, аўтар раней забароненых кніг «Дзевяноста другі» і «Дзевяноста трэці».
Пасля рашэння ад 12 жніўня колькасць кніг, забароненых у Беларусі перавысіла 375, а колькасць аўтараў і аўтарак пад забаронай – 311.
Беларускі ПЭН разглядае гэта не як адзінкавы выпадак, а як чарговы эпізод сістэмнай і адвольнай палітыкі культурных рэпрэсій.
Мы заклікаем адмяніць неправамерныя судовыя рашэнні і выключыць выданні са спіса «экстрэмісцкіх матэрыялаў».
Мы працягваем дакументаваць кожны выпадак парушэння культурных правоў, каб сведчанні пра гэтыя рэпрэсіі былі захаваныя для гісторыі і будучых юрыдычных ацэнак.